تبلیغات
یادداشت های من - مدعیان رفاقت بسیارند...

یادداشت های من

ما آمده ایم تا با زندگی کردن قیمت پیدا کنیم نه به هر یمتی زندگی کنیم...

تا پای آزمایش در میان نباشد،هرکسی از راه رسیده و نرسیده مدعی عشق است.رفاقت را باید با صداقت آزمودو صداقت را میشود از ته نگاه های یک انسان فهمیدچشمها همه چیز را لو میدهند. حتی عشق را که در دلت پنهان کرده ای!دوستی یک معامله نیست و این همان حقیقتی است که از یادها رفته است... کسانی که از دوستی به سود و زیان ان می اندیشند،سودی از دوستی نخواهند برد! دوست داشتن از عاشق بودن هم سخت تر است.دوست دار تو به سعادت تو می اندیشد حال انکه عاشق به داشتن تو! دوستی بالاتر از عشق است،سعی کن تا کسی را در دوستی نیازموده ای عاشق نشوی!ملاک دوستی به رنگ و قدو وزن و نازو عشوه نیست...!معیار دوستی صداقتی است که دوستت در صندوقچه دلش ذخیره کرده است.آنچه باز از عشق و دوستی هم بالا تر است ازادی است. این ازادی است که بیش از دوستی ارزش دارد.نباید با دوست داشتن کسی او را از ازاد بودن و آزاد انتخاب کردن محروم کنیم. گاه انسان آنچنان عاشق میشود که به هر وسیله ای شده است میخواهد محبوبش را مال خود  کند واین حرف بر خلاف اصل آزادی است،آنچه در اولویت است آزادی است. نباید به زور کسی را به دوست داشتن خود واداشت.شرط دوستی ان است که آزادی دوستت را مقدم بر داشتن او بدانی.هر گاه آزادی محبوبت را مقدم بر داشتن او دانستی بدان که او مال توست حتی اگر با کسی دیگر باشد...                   وحرف آخر!                                                                       دوستی تملک تو بر کسی یاچیزی نیست،دوستی مثل بوییدن یک سیب است،بدون آنکه به آن گاز بزنی یا عشق گاز زدن سیب را داشته باشی وبخواهی ان را مال خود کنی...                             دوستدار شما(حییقت)
نوشته شده در چهارشنبه 22 اردیبهشت 1389 ساعت 09:36 ب.ظ توسط امین نظرات | |